Günü gündən dəyişərkən şəhərün molla əmi,
Ona bənzər dəyişir hər səhərün molla əmi.
Bu gözəllik, bu lətafət, bu məlahət necədi?
Sənə təsir eliyib, canda hərarət necədi?
Bunu bir yanə qoyaq, bir de – cəhalət necədi?
Allahın surəsi üstündə ticarət necədi?
Hər hüzrdən nə qədərdir nəmərün molla əmi?
Nəməri yaxşıdır ki, molla əmi porşe sürür.
Daha yoxdur əminin zərrə qəmi, porşe sürür.
Dəyişib boy – buxunu, həm qədəmi, porşe sürür.
Hələ var nömrəsi fuldur rəqəmi, porşe sürür.
Kasıbın ömrünü dəy(i)şər təkərün molla əmi.
Tulla əmmaməni min poşeyə sür çıx şəhərə.
Hurilər başqa gözəllik gətirirlər xəzərə.
O gözəllər kişinin ömrünü verməz hədərə.
Tay – tuşun gündə salır meylini bir cür qəmərə.
Girmisən məscidə yoxdur xəbərün molla əmi.
O nəfsdir ona qul olma Xuda ayə deyər.
Olmaram mən ona qul çünki, dilim tövbə deyər.
Elə şeylər eləsəm, həm mənə millət nə deyər?
Tüpürər cəmdəgimə bir sarı bəlğəm və deyər,
Bumu Allah, sənə sadiq nökərün molla əmi?
Gecə - gündüz oxuyur lənəti qovsun cini bu.
Bəzəyib zahirini gizli tutub batini bu.
Nə nəfsdən danışıb təbliq edir haq dini bu?
Guya ki, nəfsi üzündən oxumur yasini bu?
Bilirəm mən necədir ağ ciyərün molla əmi.
Sənə Quran havayı xətm edəcəm gir məzara.
O qədər yollamışıq biz belə şair məzara.
Seyidin fatihəsindən sora Sabir məzara*.
Sən ölən gün səni biz basdırarıq bir məzara.
Oxuyar yasinivi bəxtəvərün molla əmi.
Ay əmi zənn eləmə mən sənə qusdum kinimi.
Giley etdim, nə günə qoymusan islam dinimi.
Hələ mən yasin ilə bəsləyirəm batinimi.
Ki aparsın əməlim axirətə yasinimi
Mən öləndən sora yoxdur səmərün molla əmi.
Həmi dəyməz mənə heç bir zərərün molla əmi.
Düşəcək dillərə məndən əsərün molla əmi.
*Seyid Əzim Şirvani, Mirzə Ələkbər Sabir
