Anar Əhəd

Əlinin şəninə əş’ar yazdım,

Şiələrçün mələk insan oldum.

Sələfi gördü Əli eşqim var,

Bu səbəb rafizi, duşman oldum.

Əlinin rahı dedim həq yoldur,

Sünnülərçün şiə e’lan oldum.

Şiənin məzhəbinə ayə dedim,

Daş qalaq etdiyi şeytan oldum.

Sünnülər halı görüb çıxdı həyan,

Onların qəlbinə mehman oldum.

Bu səfər haqqı dedim sünnülərə,

Qovulub iblisə şayan oldum.

Yamıyım əqlüvüzə yunnu keçə,

Sizə duşman necə asan oldum!

Xaliqin ayələrin nəzm etdim,

Həq sevən bəndəyə dərman oldum.

Molla qur’ani deyər firqə salar,

Eşidib yer ilə yeksan oldum.

Mənə qur’ani baxanlar bilsin,

Mən həniflərlə müsəlman oldum.

Ey bizim Sabirimiz, insan həmən insandı!

Molla sən vəsf eliyən, nadan həmən nadandı.

“Hərə Qur’ana verir istədiyi mə’nanı”

Yenə halət belədir, Qur’an həmən Qur’andı.

“ Deməz Allah iki mənalı sözü qullarına”

O deməz, amma ki, gəl böhtan həmən böhtandı.

Hansı üznən səni yad eyliyir ol kəslər ki,

Yalayır molla əlin, nöqsan həmən nöqsandı.

Üləma, müctehidin molla ilə fərqi nədir?

Dəyişən rütbə olur, şeytan həmən şeytandı.

Qələmim haqqı yazannan mənə Sabir dedilər,

Fərqimiz varsa əgər, ümman həmən ümandı.

Anaram, Xaliqi Qur’an ilə yad eyləyərəm,

Ölərəm mən desələr iman həmən imandı.

Xaliqin hökmünü təkzib eliyən axmaq olar.

Elə axmaqlara eşşək kimi də baxmaq olar.*

Demə şairdi qələmdən savayı yox yarağı,

Belə eşşəklər üçün bircə kəlam şallaq olar.

Tüpürüb mən o kəsin zatına lə’nət deyərəm,

Qınıyan olsa ki, insanda ədəb, əxlaq olar.

Belə zındıqlara əxlaqla yanaşmaq nə lüzum?

Onların şə’ninə hörmət eliyən alçaq olar.

Mən ki, lə’nət oxuyan olmamışam gic yığını!

Üzünüzdən bu qədər kinli olub qusmaq olar.

O rəsulun atılan dırnağı batsın sizə ki...

Deyəcəkdim demirəm, qismətiniz parlaq olar.

Helə Allah sizə lap yaxşı çəkibdir məsəlin.

Sizi dəstəkləyən insan sizi tək maymaq olar.

* Cümə surəsi ayə 5