Anar Əhəd

Mənə dostum deyən oğlanda sədaqət dağıdır,

O qədər çoxdu vəfa, sevgisi dəhşət dağıdır.

Yığıb ətrafına yaltaqları yoldaşlıq edər,

Ona tərif deyənin uğruna sərvət dağıdır.

Sənə dostum deməyim saflığımın sayəsidir,

O ötən xatirələr qəlbimə nifrət dağıdır.

Elə zənn eyləmə qəlbimdə sənə sevgi qalıb,

Səni xatırlamağım sadəcə diqqət dağıdır.

Fərqi yox hansı məhəbbət ürəyin hakimidir,

Ta əzəldən bəri hər eşqi xəyanət dağıdır.

Elə bir dosta ürək ver yada Allahı sala,

Pisi qəlbindən uzaq tut ki, o möhnət dağıdır.

O kəsə dost de Anar, çöhrəsi iman nurudur,

Elə insan özü ətrafına zinət dağıdır.

Anar Əhəd

Seçibdi cənnəti zahid məhəbbətin yerinə,

Tutub gözün o gözəllik səadətin yerinə.

Deyin o zahidə eşqin ürəkdə yoxsa əgər,

Onu görüm buraxan kimdi cənnətin yerinə.

Nə inki cənnəti, cənnət diyarı ölkəmi mən,

Yasaqlaram ona olsam bu dövlətin yerinə.

Amandı ayə deyərsən düşər qotur dilüvə,

Danış hədislə rəvayətdən ayətin yerinə.

Əgər ürək meyilin salsa zahidin sözünə,

İslamda firqə gəzərsən hidayətin yerinə.

O zahidin işi məzhəb kitabların aramaq,

Və fitnəkarlıq edər dində vəhdətin yerinə.

Anar, nədən belə islam bölündü firqələrə?

Düşün və tap nəyi qoyduq əmanətin yerinə.