Saqi mey ver yenə bu qəlbi bezar eylədilər,

Hələ azmış kimi də aləmi dar eylədilər.

Vaizin hökmü gülüş mənbəyi etmiş dinimi,

Mən sevən dilbərimin rahını xar eylədilər.

Dərə, dağ qoymadılar tutdular üz şirkə tərəf,

Onun hacət qapısın pir, məzar eylədilər.

Püşk atanlar kimi bəxtin sınıyar ayə açar,

Nə oyunlar çevirib haqqı qumar eylədilər!

Qapaz altında yatan tövrünü* hardan qanacaq?

Haqqı qurban eliyib Mehdi şüar eylədilər.

Day usandım, bu qədər saqi! Yoruldum bəs edər,

Mənə onlar üzü xislətlə kənar eylədilər.

Ey Anar, səbr elə gəl, əhdini xatırla bu gün!

Geri dönmək nədi, yaz! Bəlkə də ar eylədilər.

* Rəd surəsi ayə 11

Gecə getdim yuxuya məhşəri gördüm gəldim.

Hər əməllər yazılıb, dəftəri gördüm gəldim.

Bir şəhidlik sözü atdın neçə övlad qırdın,

Sənə hiddətlə baxan əsgəri gördüm gəldim.

Sinənin üstü qızıl qan, bədənin cırmaq izi,

Səni boğmaq diləyən madəri* gördüm gəldim.

Bəyaz əmmamə açılmış dolanır boğmaq üçün,

Alovun içrə yanan minbəri gördüm gəldim.

Bir müqəllid tanımır hökmünə uyduqlarınız,

Üləmalarda olan peykəri* gördüm gəldim.

Ateistəm deyərək göylə gedən insanlar!

Hey ölüm arzulayan kafəri gördüm gəldim.

Öyünüb ayəni təkzib eliyən zırramalar!

O sizin aliminiz əntəri gördüm gəldim.

Nə günah eyləmisiz heç biri inkar olmur,

O şəhadət gətirən əlləri gördüm gəldim.

* -- Madər – Ana / -- Peykər – Üz

Millətimin haqqı olan sərvəti boğsun səni!

Sərvətə dikmiş gözünün həsrəti boğsun səni!

Xaliqə üsyan eliyən, zalıma gücsüz düşən,

Kinlə baxan, hər kasıbın nifrəti boğsun səni!

Gəncliyi solmuş ömürün illəri dönməz geri,

Puç cavanın arzuları, niyyəti boğsun səni!

Körpəsinin aclığı rö’yada keçər məhv olar,

Hər ananın naləsinin qüvvəti boğsun səni!

Övladının istəyinə lal kimi susqun baxar,

Boynu bükülmüş atanın qeyrəti boğsun səni!

Hər atanın mənliyi var, qiyməti var, dərk elə!

Özgələrindən götürən minnəti boğsun səni!

Şairə güc gəlmə ki, bundan nədi asan sənə!

Sözlərimin sehrinə düş hikməti boğsun səni!