Anar Əhəd

Zahid dağıdan məscidi abad eləməkçün,

Söz xəncəri çək zahidə bərbad eləməkçün.

Allah qələmin qüdrətini şairə vermiş,

Dustaq kimi cahilləri azad eləməkçün.

Bir Mehdi üçün yatma, oyan haqqın üçün qalx,

Xəlq olmamısan aləmə fəryad eləməkçün.

Zahid oyadarmı səni qəflət yuxusundan,

Aləm ona xoş, könlünü dilşad eləməkçün.

Zahid sayı çox olsada əngəl ola bilməz,

Qur’an kitabın hər yerə bünyad* eləməkçün.

Yazdım sözü öz haqqını insan tapa bilsin,

Söz yazmaram insanlığı naşad eləməkçün.

Allah sənə ölməzliyi vermiş ey Anar can!

Həq söz yaşayar həm yaşadar yad eləməkçün.

 *  Bünyad – Əsas

Anar Əhəd

Dinidardır, buraxıb saqqalı dindarlıq edir,

Ona haqq olmağı gur saqqalı dildarlıq* edir.

Mənə min tə’nə vurur saqqalı etdikdə təraş,

Özü Allah adı altındasa murdarlıq edir.

Özü öz saqqalının yarsınacan kantı qoyub,

Mənə əhkam kəsərək şə’nimə əğyarlıq edir.

Hələ yandan biri çıxmış, bığı yox, saqqalı çox,

Gedənin körkəmi sıxlıq yaradır, darlıq edir.

Mənə o mollalrın saqqalını çəkmə misal,

O da mö’min görünüb arxada cindarlıq edir.

Kim təraş etməyi insanə həram hökmü verir,

O yalan, şər yaxaraq Xaliqə qəddarlıq edir.

Və Anar, sonda yenə də’vət elə haqqa sarı,

Onu kim qəlb ilə möhkəm tuta huşyarlıq* edir.

* Dildarlıq – Təsəlli, təskinlik

* Huşyarlıq - Ağıllılıq