Etdi bülbül yenə pərvaz qonaraq gül başına,

Anar Əhəd

Yığışıb gəldi çəmən gülləri bülbül başına.

Belə bir mənzərə ağbirçəyə xoş gəlmədi heç,

Dedi: ah, daş düşə göydən dəyə yüngül başına.

Siqaret istədi, sordum nənə can nəynə gərək ?

Dedi: yandır çəkim edim buların kül başına.

Nənə can gəl bu qədər cəhd eləmə ibrət üçün,

Bu nəsil gəncdi girir gündə təxəyyül başına.

Ey Anar, yaz sözə yer ver ki, kəlam vaxtı gəlib,

Fəqət heç cür gümanım yox girə müşkül başına.