Məcnun imiş, Leyla imiş, aşiq imiş, canan imiş,

Dünyada tək eşq var imiş, molla imiş, nadan imiş.

Molla kələkbaz hiyləgər, nadan isə axmaq imiş.

Çünki, fırıldaq nə desə axmaq ona heyran imiş.

Hə, bir də şair var imiş, ayə deyib haqqı yazan,

Allah sevən, Qur’an sevən, tabe olan oğlan imiş.

Bir gün qədir – xum barədə molla çıxıb ayə demiş,

Şair baxıb mə’yus olub tək söz deyib, nöqsan imiş.

Bu dəm sifət çönmüş, qaşın əymiş adam, axmaq adam,

Küfrün biri üç – beş qəpik, söymək yaman asan imiş.

Şair ona Qur’an açıb mövzu ilə şərhin demiş,

Nadan baxıb haqqı görüb, nazil olan Qur’an imiş.

Bir az keçib nadan adam inkar edib, şair üçün

Kafir demiş, çünki avam, onda ağıl hardan imiş?!

Mə’yus olub qəlbin üzən şair tutub ünvan yolun,

Allah anıb zikrin edib, tək həmdəmi Rəhman imiş.

Kövrək ürək şair baxır bu din cəhalətdə batır,

Sözlə vurur alim, avam, islama kim duşman imiş.

- Allah üçün haqqı yazan bu şairin ismi nədir?

- İsmi Əhəd, ismi kimi yalnız olan insan imiş.